Τζώνυ Θεοδωρίδης: «Με λένε Ζαν Πιέρ Καϊρούς - Για δύο μήνες ζούσα σε ένα παγκάκι στο Μιλάνο»
Ο ηθοποιός μίλησε για το εξωτερικό του ονοματεπώνυμο και τις δυσκολίες που έζησε από τότε που έφυγε από την πατρίδα του τον Λίβανο!
Εμείς Τζώνυ Θεοδωρίδη τον ξέρουμε, αλλά το κανονικό του όνομα είναι πολύ πιο… εξωτικό, αφού τον λένε Ζαν Πιέρ Καϊρούς και αναγκάστηκε να το αλλάξει για να μην τον περάσουν για ψωνάρα! Ο ηθοποιός μίλησε γι’ αυτό στο «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και την Αθηναΐδα Νέγκα. «Όταν πρωτοβγήκα το είχαμε συζητήσει και με τον Γιάννη Δαλιανίδη και μου είπε πως αν βγω έτσι θα σε πούνε ψωνάρα. Ότι και καλά, από πού ήρθες ας πούμε, από το Χόλιγουντ;
Και γι’ αυτό έμεινε το Τζώνυ και πήρα το επώνυμο της μαμάς. Η γιαγιά μου με φώναζε παλιά Ζαν Πιέρ και οι συγγενείς από τον Λίβανο. Από κει έφυγα γύρω στα 7. Είχε ξεκινήσει μια εισβολή, είχαν γίνει κάποια επεισόδια. Όταν ξαναπήγα πια 14 χρόνων, ήταν ακόμη πιο περίεργα τα πράγματα γιατί εκεί είχες να αντιμετωπίσεις μια γιαγιά, η οποία έβγαινε με ένα όπλο και πυροβολούσε από το παράθυρο. Ήταν πολύ χάλια. Και για να πάμε, παραδείγματος χάρη, στο σπίτι της γιαγιάς, έπρεπε να περάσουν μια, μιάμιση ώρα από ελέγχους, από διάφορα τέτοια.
Είμαστε καθολικοί μαρωνίτες. Η μαμά ήταν ορθόδοξη, απλά όταν παντρεύτηκε, παντρεύτηκε καθολικά. Ήταν ένας γάμος, ο οποίος στην Ελλάδα δεν υπήρχε, ενώ στο εξωτερικό υπήρχε».
Από τις πασαρέλες στον… δρόμο
«Έμεινα και λίγο στον δρόμο κάνα δυο, δυόμισι μήνες. Ο δρόμος είναι πάρα πολύ ωραίος. Έμενα κανονικά έξω, στην Ντουόμο μαζί με κάποιους έγχρωμους, πάρα πολύ καλούς φίλους, τους οποίους δεν τους ήξερα, δεν με ξέρανε. Απλά έτυχε να μείνω εκεί.
Η πρώτη μέρα, ήταν το χειρότερο και ειδικά όταν είσαι μικρός, γιατί δεν ξέρεις τι ακριβώς θα συναντήσεις. Ευτυχώς ήμουν τυχερός, ευτυχώς συνάντησα πάρα πολύ ωραία πράγματα, ωραίες εμπειρίες. Γνώρισα έναν φίλο, πάλι μοντέλο, Αμερικάνο, ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ, με πήρε στο σπίτι του για κάποιες μέρες, μετά έπρεπε να φύγω.
Δεν είχα εισιτήριο, δεν είχα χρήματα, δεν μπορούσε κανένας να μου στείλει λεφτά… Με τη βοήθεια της πρεσβείας έφυγα από την Ιταλία και γύρισα στην Ελλάδα. Με το που γύρισα λοιπόν, με τα χρήματα που είχα, άνοιξα το πρώτο μου μαγαζί στο Παγκράτι».
